Wanneer ik mijn handen was met niet-vloeibare zeep, gewoon zo’n ouderwetse harde, krijg ik altijd van die ruwe handen. Je verwacht dat je handen lekker zacht en schoon worden, maar in plaats daarvan krijg ik er een onbehagelijk gevoel van. Wanneer je je handen wast met vloeibare zeep lijkt de geur ook langer te blijven hangen en voelen je handen lekker glad en zacht. Ook drogen ze daar minder snel van uit.
Vandaag heb ik met Cerinte, Martine en Esther een brainstorm gehouden over een nieuw concept voor de zeepwinkel.
We hadden veel verschillende ideeen die erg ver uit elkaar lagen. Enkele ideeen waren:
* een human wash, een auto was straat voor mensen waar je hygieenisch uitkomt.
* een droomvlucht (zoals in de Efteling) maar dan in een zeepbel waar je langs verschillende zeep-belevingen komt.
* een soap boot, maar dan eventueel in de vorm van een badkuip waarmee je door het sop vaart.
* een Nintendo WII waarbij je jezelf moet wassen.
Uiteindelijk zijn we doorgegaan op een idee waarbij je zelf kan voelen hoe het is om gewassen te worden, zoals je kleding. Het idee is dat er hele grote wasmachine’s komen te staan waar je als persoon in past. Door middel van het ’swirl systeem’ kies je verschillende producten die je kan vermengen tot je favoriete geur. Zoals bijvoorbeeld chocolade met frambozen.
In de supermarkt kom je er altijd thuis pas achter hoe je wasgoed ruikt door je nieuwe wasmiddel. Nu stel je hem zelf samen en test je hem voordat je hem aanschaft.
In de meeste wasserete’s is er ook een sociaal gebeuren, iedereen zit te wachten op zijn of haar wasgoed, de een met een boek, de ander met een kopje koffie. Maar je raakt daar wel aan de praat, want je zit daar allemaal met hetzelfde doel. En het is bewezen dat vrienden en partners elkaar uitkiezen op elkaars geur. In deze ruimte stel je je eigen geur samen. En door nu aan deze zeep ook een actie toe te voegen, ben je actief bezig met de beleving van zeep.
Wat is het een heeeeeeerlijk weer!!!!!! Ik kan er niet overuit hoe geweldig het is. En hoe vrolijk je er van wordt. Maar ook hoe ontzettend je geen zin meer hebt in school… School zou echt afgeschaft moeten worden op de weinige mooie dagen die nederland heeft.
Zondag moest ik natuurlijk de hele dag naar het strand. Maar ik dacht dat het te koud was voor een bikini dus had ik een korte broek en een topje aan. Maar het bleek dus bloedje heet te zijn! Dus m’n rug en m’n…….. zweten zich rot! Dan voel je je zoooooo vies!! Het liefst was ik de zee in gedoken! Dus thuis maar meteen onder de douche, echt heerlijK! En het leuke is dat je dan ook pas goed ziet hoe bruin je bent geworden.
Afgelopen weekend waren we in friesland waar de ouders van m’n vriend een huis hebben. Daar zaten we heerlijk in de tuin, met een wijntje, lekkere hapjes, blote voeten, zonnerbil op in het zonnetje. Een ultiem gevoel van vrijheid. We halen daar natuurlijk ook altijd suikerbrood en als het dan nog niet op is en ik eet thuis nog een stuk krijg ik een friesland gevoel.
Mijn vriend is veel weg voor zijn werk naar het buitenland. Vaak doe ik dan een klein beetje van zijn luchtje op en als er dan af en toe een vlaag van in mijn neus komt, dan krijg ik helemaal de kriebels.
Of wanneer je op schiphol loopt dat je het vakantie gevoel krijgt.
Allemaal voorbeelden van geuren en plaatsen waarbij je een bepaald gevoel krijgt.
Vandaag hebben we tegels uitgezocht voor in de badkamer, hal en keuken. Eigelijk wilde ik in de gang en keuken laminaat, omdat ik dat mooier vond bij de keuken en omdat ik het gezelliger vind staan. Maar omdat we vloerverwarming wilde moesten we wel voor tegels kiezen.
Maar wat is er een hoop keus!!!! Iedere keer denk ik precies te weten wat ik wil, maar als ik dan weer wat anders zie ga ik weer twijfelen. Vooral voor in de keuken vond ik het een moeielijke keus. Ik wilde dat het daar warm en gezellig zou zijn en wil er dus eigenlijk geen tegels hebben. De tegels die we hadden uitgezocht voor in de badkamer wilde mijn vriend ook erg graag voor in de keuken. Het zijn tegels die lijken op belgisch hardsteen. Maar daarbij krijg ik dan zo’n buiten gevoel. Alsof we zometeen de hele winter buiten op het terras zitten te eten, terwijl we dan gewoon in de keuken zitten. Omdat het gewoon zo’n kille, beton achtige uistraling heeft. Ik denk dat dat heel erg de sfeer kan bepalen.
Helaas heb ik wat de tegels betreft niet mijn zin gekregen……………
Ik schreef al eerder over het nieuwe huis en hoe vies het er is. Nou de eerste vieze dingen zijn eruit, zoals het tapijt en het behang is van de muren. Helaas liepen we toen tegen wat andere vieze dingen aan…zoals een riool dat totaal verstopt is…..BAH! en alsof het niet erger kon, we hebben ook nog eens houtworm, maar dat is niet zo vies.
Afgelopen weekend zijn we begonnen met wat dingen te slopen. Ik ben bijvoorbeeld een piepschuim plafond eruit gaan steken. Dat moest natuurlijk boven m’n hoofd en de stof en troep die je dan inademt en in je mond krijgt is best veel. Toen zeiden ze dat ik zo’n mondkapje op moet doen. Dus ik met dat mondkapje op verder. Maar ik kan er dus niet tegen om m’n eigen warme adem weer opnieuw in te moeten ademen. Daar word ik heel benauwd van. Dus de keus was snel gemaakt, dan maar liever stof in m’n mond.
Afgelopen vrijdag moesten we met een blinddoek om aan voorwerpen voelen en dan raden wat het is. Martine begon en bleek alles te weten. Ik stond er helemaal van versteld. Maar vervolgens was ik aan de beurt, en ik wist ook bijna alles! We vroegen ons af hoe dit nou kon. We denken dat het komt omdat je wel ongeveer van elkaar weet wat die in zijn tas heeft zitten. Dus je herkent het omdat je het al eens eerder hebt gezien.
Daarna moesten we aan tekeningen van voorwerpen voelen. Die tekening was verdikt zodat je de contouren kon voelen. Dat was echt veel moeielijker!!!! Bijvoorbeeld bij de sleutel die Marine moest voelen riep ze dingen als; een auto? pistool? boom? Vervolgens moest ik ook voelen. Ik had een puzzelstuk voor mijn neus liggen en ik had geen flauw idee van wat het kon zijn. Niet eens een vaag vermoeden. Dus ik deed mijn blinddoek af en ging tekenen wat ik dacht gevoeld te hebben. Toen wist ik meteen wat het was. Dit gebeurde me ook weer bij de rolstoel, ik had geen idee van wat het was, tot ik het tekende.
Vervolgens gingen we ook nog proberen te tekenen met woorden. Dan moest iemand de lijnen beschrijven van het voorwerp en dan moesten wij raden wat hij tekende.
De vraag of je kan zien met je handen blijft moeilijk. We zagen ook nog een filmpje van een man die allemaal voorwerpen naar zijn achterhoofd gegooit kreeg en dan moest hij raden wat het was. Best vaak gaf hij toch het goede antwoord. Arno vertelde ons ook nog over een filmpje op youtube van een man die al zijn hele leven blind was, maar toch kon hij perspectief tekenen. Of je kan zien met je handen weet ik dus niet, maar ik vind het wel erg interessant om er onderzoek naar te doen.
even over mijn andere probleem. Want het botjes probleem is namelijk niet het enige. Mijn andere probleem heeft te maken met het putje in de gootsteen.
Je kent het wel, je bent je borden aan het afspoelen en dan valt er altijd wel iets in het putje. Neem bijvoorbeeld champignon’s. Dan kijk ik het eerst altijd nog een tijdje aan, want ze worden natuurlijk lekker zacht en sompig en dan hoop ik maar dat ze zó zacht en zó sompig worden dat ze door het putje heen spoelen. Maar na een tijd kan ik het natuurlijk niet langer meer negeren en moet ik ze er wel uithalen. Maar het gevoel, dat verschrikkelijke gevoel van die natte, zachte dingen tussen je vingers maakt mij meteen misselijk.
Toen ik nog thuis woonde schreeuwde ik gewoon “MAAAAM!! HET PUTJE!!”‘ en daar kwam ze dan op het putje leeg te halen zodat ik kon afwassen. Maar nu ik op mezelf woon kan ik wachten tot ik een ons weeg, maar vroeg of laat zal ík die vieze troep er toch zelf uit moeten hengelen. Dus….get over it!!
Een goede vraag. Vooral om aan mezelf te stellen, want erg handig is het niet als iemand anders je vlees nog moet snijden als je 22 bent. Ik schaam me er ook eigenlijk wel een beetje voor. Wat is toch mijn probleem met die botjes??? Allereerst wil ik voorop stellen dat ik echt niet vegetarisch ofzoiets ben. Vlees vind ik lekker zolang ik maar niet weet wat het is (van welk dier) en als ik maar geen spiertjes of botjes tegenkom. Eerlijk gezegt wordt ik ook al een beetje misselijk als er van dat rode sap uitloopt als je erin begint te snijden.
Maar om even terug te komen op mijn probleem met botjes, wat is het toch? Ik denk dat het er in zit dat ik me er gewoon niet bewust van wil zijn wat het is wat ik eet. Prima ik lust kippenvlees, maar als ik een botje tegenkom word ik met mijn neus op de feiten gedrukt dat dit ooit een levend dier was. Waarom ik dat dan weer zo erg vind? Omdat ik dat een onsmakelijk idee vind en dan komt er natuurlijk ook naar boven dat ik het een beetje zielig vind. Dus wanneer ik in een restaurant zit en de kok komt trots aan de tafel vertellen wat we op ons bord hebben liggen wil ik me het liefst omdraaien en heel hard een liedje gaan zingen, zolang ik maar niet hoor wat het is wat er op mijn bord ligt…..
Vanmiddag begon het precies heel erg hard te sneeuwen toen ik op de fiets naar huis zat. Ik zag geen hand voor ogen omdat het precies in mijn gezicht en ogen waaide. Dus moest ik mijn gezicht een beetje wegdraaien. Maar alle vlokken bleven op mijn gezicht liggen en begonnen heel langzaam en heel pijnlijk te smelten…Zo gek dat iets dat koud is ervaren wordt als pijn. Ik voelde op een gegeven moment mijn handen en wangen niet eens meer. Toen ik thuis kwam ben ik meteen onder een hele hete douche gestapt en toen ik langzaam begon op te warmen ging alles tintelen, wat ook weer erg zeer deed. Daarna was ik helemaal rood en rozig en nu zit ik lekker met een kopje thee bij de verwarming. Ik denk dat ik 2008 altijd als het jaar zal onthouden waarin het sneeuwde met pasen. De wereld is toch wel een beetje in de war….
